روضه خوان معتبر كه پست‌ترين و آخرين ايشان اين بى بضاعت بود تا ساعت پنج ، مخلوق را مستفيض مىنمودند . جماعتى از حاج خراسان كه حمله دار ايشان حاج غلامرضاى خراسانى بود ، يك نوعى با ماها اتحاد و خصوصيت پيدا كرده بودند كه تا مكهء معظمه همهجا و هميشه با هم بوديم ، خصوصاً حاجى ميرزا عليخان عطار خراسانى كه جوان بسيار بسيار شايسته و معمم و همه چيز تمام زياده از ديگران به اين بنده اظهار عقيدت مىنمود . بالجمله كشتى در ليلهء دوشنبه 27 شوال از بندر اسلامبول به سمت بيروت حركت نمود . معبر كشتى تا يكى دو - منزل منحصر شد به بغاظ كه عبارت از رود بزرگ منشق از بحر ابيض باشد . در تمام اين مسافت ، در دو طرف بغاظ وجب به وجب سنگرهاى محكمِ مستحكم با عساكر منصورهء عثمانى و توپهاى قلعه افكن حاضر و آمادهء مشاهده گرديد . دول اربعهء اروپ را عبور از اين بغاظ و سنگرها عاجز و مأيوس ساخت . دو ساعت از آفتاب روز سه شنبه 28 بالا آمده بود كه كشتى رسيد به منتهى اليه بغاظ كه دامنهء بزرگ درياى سفيد باشد كه در آنجا قرب ده فروند كشتى جنگى عثمانى با استعداد و قورخانه‌جات و عساكر حاضر و آماده كه پرنده را از آنجا بدون اجازه عبور ممكن نبود . [ 23 ] پس در كمال احترام به ماها سلام نظام دادند . [ بندر بيروت ] در طلوع آفتاب روز جمعه ، دويم ذى قعده ، رسيديم به بندر بيروت و در آن موقف به حكم قانون دولتى ، از بابت فوت دو نفر از